I have usually thought that corridor scenes in space themed science fiction films are the most economic and atmospheric use of cinematic sequences. Almost all successful science fiction films do feature a dramatic corridor scene fulfilling crucial functions and repeated later in the story. For example, almost the entire Alien series unfolds in corridors (certainly very important and inevitable for a film based on phallic symbolism), 2001: A Space Odyssey’s octagon and the coffin shaped corridors of Event Horizon are my favorites. ‘Den of Geek, a sci-fi and fantasy cinema site that I visit from time to time has put together a nice article on science fiction corridors, it is not an emcompassing anthology of ‘corridors’ but a rather enjoyable read.
I went to the Design Museum for an exhibition of Dieter Rams’s output which I had mentioned earlier. It was a quite enjoyable exhibition as an evaluation and showcasing of a design approach. The fact that Rams’s aesthetic style based on production-consumption efficiency, originating from the differences of approaches between East and West Germany, has served as the foundation of the design philosophy behind the most expensive and elite products in today’s global market is rather insightful in picking up contemporary design approaches. I can’t help wondering how Ikea and Apple would have turned up if Rams had not been.
Last week news broke that the new adventures of Kane and Lynch, which I think have great potential storywise, are being designed. When the first game was out, it was lost amid games beyond its competition published at the same time (Call of Duty 4, Gears of War etc.) and it was unsucessful technically. However the story of the duo and its ‘cinematic’ potential was really fun. The teasers published last week on their website have managed becoming good starting points for waiting Kane&Lynch’s new adventures.
Bir süredir, site trafiğindeki yurtdışı girişleri artışı sebebiyle (ki bu trafik türkçe nedeniyle genelde en fazla 10 saniye sürüyor), eski yazıları ingilizceye çevirme uğraşı içindeyim. Bu nedenle blog’a yeni girişleri oldukça azalttım. Bu açıklamayı özellikle blog’u gün aşırı ‘nine inch nails alan moore blog’ yazarak denetleyen kişiye ve geri alan okuyuculara bir borç bilirim…..
“Hyperreality; inability of consciousness to distinguish reality from fantasy, the way consciousness defines what is actually “real” in a world where a multitude of media can radically shape and filter the original event or experience being depicted.”
Flickr ile birlikte ücretli hizmetinden pek memnun olduğum diğer online servis Vimeo sonunda iphone desteğini sağladı. Iphone’un flash desteği olmaması yakın zamanda da sağlayacak gibi görünmemesi, diğer tüm servisleri iphone için uyum çalışmaları yapmaya zorluyor. Kullanıcı profilini düşününce, vimeo aslında bu servisi vermekte geç bile kalmıştı, neyseki harika bir arayüz ve Quicktime altyapısıyla her şeyi en güzel biçimde halletmişler. Bu sayede blog’daki Vimeo videolarının da izlenebilirliğe kavuşması iyi oldu.
İdare eder müzik insanları Editors, yeni albümlerinin lansmanı için Google Street View sistemine kendilerini entegre ederek güzel bir proje yaratmışlar. Genel olarak Londra içinde, google yer ikonları ile işaretlenen yerlere gittiğinizde grup ve şarkılar ile ilgili enteresan panaromik görüntüler ile karşılaşıyorsunuz. Bu arada albüm fazlasıyla ‘Joy Division-sever’ tarzına sahip, Post-punk’da JD takıntısını aşmak pek mümkün değil sanırım.
